Pittige spruitjes

Wie me kent zal zich afvragen of ik van mijn geloof ben gevallen! Want ik griezel en gruwel van spruitjes! "Misdaad der schepping" noemen we dat wel eens. Die vieze bittere krengen, blergh!

Tot ik afgelopen kerst bij mijn broer was. Ik kreeg bijna een wegtrekker toen ik zag dat hij ons spruitjes (met spekjes en zo) serveerde, maar uit beleefdheid heb ik toch maar twee spruitjes op mijn bord geschept.

En ik moet zeggen: ze waren héérlijk! En dat heb ik ook gezegd.

"Dat komt omdat dit kleine spruitjes zijn, die smaken beter dan die grote," werd me verteld. Nou, inderdaad, het verschil is opmerkelijk!

Dus sinds kort komen hier ook de (kleine) spruitjes in huis.

In mijn receptenbestand vond ik een oud recept van de C1000. Met wat aanpassingen heb ik die vanavond gemaakt. En het was heerlijk!

In plaats van een pepertje nam ik een theelepeltje sambal.
Van de kokos en pinda's heb ik, kleine moeite als je de spullen in huis hebt, een serundeng (zie onder het originele recept) gemaakt.
Als aardappel heb ik afkokers (Eigenheimers) genomen en daar een puree van gemaakt. De spruitjes heb ik niet gestampt maar er in zijn geheel doorheen geroerd.
En nog een tip: abrikozen vind je goedkoop bij Action!

Dit is het originele recept.

Ingrediënten

1½ kg kruimig kokende aardappelen
zout
1 ui, gesnipperd
1 rood pepertje
1 el kerriepoeder
½ eetlepel olijfolie traditioneel
700 g panklare spruitjes, gehalveerd
2 eetlepels geraspte kokos
2 eetlepels ongezouten pinda’s, grofgehakt
50 g gedroogde abrikozen, in stukjes

Bereiding

Kook de geschilde en in stukken gesneden aardappelen in water met zout in ± 20 minuten gaar.
Fruit de ui met het gesnipperde pepertje (zonder zaadjes) en de kerriepoeder in de hete olie in ± 5 minuten goudgeel en glazig.
Voeg de spruitjes toe en bak ze al omscheppend kort mee.
Voeg 2 dl water en zout naar smaak toe en kook ze in 10 à 15 minuten net gaar.
Rooster de kokos met de pinda’s in de droge koekenpan lichtbruin.
Giet de aardappelen af en stamp ze fijn.
Giet de spruitjes af en vang het kookvocht op.
Stamp ze met zo veel van het kookvocht door de aardappelen tot een smeuïge stamppot ontstaat.
Schep de abrikozenstukjes erdoor.
Garneer de stamppot met het kokosmengsel.
Lekker met een haaskarbonade.
Info: Door de spruitjes niet te koken maar te roerbakken met ui, rode peper en kerriepoeder krijgt deze stamppot een heerlijke smaak. Samen met de kokos, pinda’s en abrikozen zorgen ze voor een stamppot met een exotisch tintje.

Recept voor de serundeng

Serundeng (of seroendeng) is gekruide en gebakken kokos en pinda's. Er zijn vele recepten, ik heb vanavond voor een zelfbedachte luiewijvenversie gekozen. Als je het uitgebreider wil doen, kun je er bijvoorbeeld ook zeer fijngehakt, gefruit ui bij doen en jeruk purut- en salamblad (toko). Ook de bereiding op zich kan variëren, je kunt van de kruiden een mengsel (bumbu) maken en dat eerst bakken, je kunt rauwe pinda's nemen en die eerst roosteren. Alles is mogelijk.


Omdat het nogal snel aanbrandt is het belangrijk om de ingrediënten van tevoren klaar te zetten. Ik heb het zo gemaakt:

• Verhit wat olie in een wok of koekenpan en doe daar een hand pinda's bij.
• Doe er een flinke hand kokos bij (meer qua volume, dan de pinda's).
• Voeg toe: knoflookpoeder, ketumbar (korianderpoeder), djinten (komijnpoeder, wat minder dan de ketumbar), baktrassi (ik heb nu de kant en klare poederversie gebruikt, niet de traditionele die je eerst op moet bakken), wat sambal, ketjap (naar smaak manis of asin, ofwel de zoete of de zoute; ik nam de zoute) en gula jawa (ofwel palmsuiker, liefst in "losse" vorm, dat werkt makkelijker; bij gebrek eraan voldoet bruine suiker ook, al mist dat die typische smaak).
• Blijf ondertussen goed doorroeren! Vooral als de ketjap en de suiker erdoor zijn brandt het aan waar je bij staat! Eenmaal te donker is het echt niet lekker meer.

Strooi dit over je gerecht.

Laat je niet intimideren door de "onbekende" ingrediënten. Elke toko heeft het. Veel supermarkten ook.

Orzo met courgette, romatrostomaten en gruyère

En vandaag hadden we deze, ook geïnspireerd op een Hello Freshrecept. Orzo is pasta die eruit ziet als flinke rijstkorrels. Ik heb rijst noch pasta gebruikt, maar de Zero Rice die momenteel weer bij Action te krijgen is (samen met de spaghetti en noodles variatie). Verwacht daarvan geen rijstsmaak, het is op zich tamelijk smakeloos en echt voedingswaarde heeft het niet, het is vooral vezels. Wat op zich niet slecht is natuurlijk. Maar het heeft een prettige bite en in een goed recept is het prima te doen.

En dit is een perfect recept ervoor!

Als tomaat gebruikte ik de los verkrijgbare minipruimtomaten. Verschillende supermarkten hebben op de groente-afdeling allerlei zelfschep-minitomaatjes: gele, oranje, donkerrode, roma-achtige... Ik heb de langwerpige tomaatjes genomen en bereid zoals aan het eind van het recept als extra mogelijkheid werd genoemd voor als je wat meer tijd hebt: met wat olijfolie, peper en zout 15 minuten in een oven van 200 graden roosteren en ná het serveren over de courgette-orzo verdelen.

Eigen foto

Het tegelijk roosteren van pijnboompitjes en fijngehakte rozemarijn bleek inderdaad een geweldige combinatie!

Ik vond het een zeer lekker gerecht, vooral vanwege de rijke smaak van de minitomaatjes en de elkaar versterkende combinatie van pijnboompitjes en rozemarijn.

Foto: HelloFresh

Orzo met courgette, romatrostomaten en gruyère

Met rozemarijn en pijnboompitten

Een zachte en romige maaltijd met zoete tomaten, pittige gruyère
en knapperige pijnboompitten. Je roostert de pijnboompitten
samen met wat rozemarijn waardoor beide smaken er nog meer
uitspringen.

30-35 min gemakkelijk, vegetarisch, kindvriendelijk

1 Bereid de bouillon. Snipper de sjalot en snijd of pers de knoflook fijn.
Snijd de courgette in halve plakken en halveer de mini-romatrostomaten.

2 Verhit de roomboter in een pan met deksel en fruit de sjalot 2 minuten
op middellaag vuur. Voeg de orzo toe en bak al roerende 1 minuut. Voeg
de bouillon toe en kook de orzo, afgedekt, 8 - 10 minuten. Roer goed over
de bodem van de pan om aanbranden te voorkomen.

3 Verhit ondertussen een koekenpan op hoog vuur en rooster de
pijnboompitten met de helft van de rozemarijn, zonder olie, goudbruin.
Haal uit de pan en bewaar apart.

4 Verhit de olijfolie in dezelfde koekenpan en bak de courgette, knoflook
en overige rozemarijn 6 - 8 minuten op middelhoog vuur. Voeg halverwege
de mini-romatrostomaten toe.

5 Voeg de helft van de gruyère en de groenten toe aan de orzo. Breng op
smaak met peper en zout.

6 Verdeel de orzo over de borden. Garneer met de rozemarijnpijnboompitten
en overige gruyère.

Benodigdheden: Pan met deksel, koekenpan
Ingrediënten per persoon:
Sjalot (st) 1/2
Knoflookteen (st) 1
Courgette (st) 1/23
Mini-romatrostomaten (g) 125
Orzo (g) 85
Pijnboompitten (g) 10
Rozemarijn (tl) 1
Groentebouillon (ml)* 175
Roomboter (el)* 1/2
Olijfolie (el)* 1/2
Peper & zout* Naar smaak

Tip! Gruyère is een relatief pittige kaas. Zijn er mensen die hier geen
liefhebber van zijn? Voeg de gruyère dan niet toe aan de orzo, maar laat de
liefhebbers het gerecht er enkel naar smaak mee garneren.
Heb je meer tijd? Rooster de mini-romatrostomaten dan met een beetje
olie, peper en zout 15 minuten op 200 graden in de oven. Voeg alle
courgette toe aan de orzo en verdeel de mini-romatrostomaten na serveren
op de orzo.

Rijstkom met knapperige groenten, sesamzaadjes en pinda's

Opnieuw een recept van HelloFresh. Best een lastige om zelf te maken, want wat zit er behalve rode kool nou in de groentemix? De foto is wat vaagjes. Is het wortel? Paprikareepjes? Matcht dat wel met rode kool?
Ik heb besloten het alleen bij rode kool te laten.

In plaats van roze ui heb ik een rode ui gebruikt.

Verder heb ik me braaf aan alle ingrediënten gehouden.

Ik vond het een wat wonderlijke combinatie, maar uiteindelijk vond ik het toch goed te eten. Op de ui-meiraap in azijn na. Dat smaakte me echt niet. Achteraf denk ik dat een klein beetje zoetigheid zodat het wat meer atjar-achtig wordt, e.e.a. wel zou hebben verbeterd. En misschien een beetje scherpigheid in de vorm van wat sambal?

De combinatie avocadoplakken met zoute pinda's was verrassend lekker en de roergebakken rode kool met sojasaus (pas op voor verbranden!) ook!

Ook deze gaat in de receptenmap, al ga ik nog wel werken aan de ui/meiraap in het zuur, want die vond ik echt niet lekker.

Rijstkom met knapperige groenten, sesamzaadjes en pinda’s

Een kleurrijke kom met knapperige meiraap en bijzondere ingrediënten, zoals sesamzaad en ui.

Niet gele ui, maar een roze! Geserveerd met romige avocado en knapperige gezouten pinda’s.

Labels: Lactosevrij•Vegetarisch

Voorbereidingstijd
40 minuten
Moeilijkheidsgraad
Niveau 2

Ingredienten

0.5 stuks Roze ui
100 g Meiraap
65 g Pandanrijst
7 g Sesamzaad
100 g Groentemix met rode kool
10 ml Sojasaus
0.5 stuks Avocado
10 g Gezouten pinda´s
1 tl Witte wijnazijn
1 el Zonnebloemolie
naar smaak Peper en zout

Voedingswaarden 100g/portie
Energie (kJ) 2912 kJ
Energie (kcal) 689 kcal
Vetten 40 g
waarvan verzadigd 5 g
Koolhydraten 65 g
waarvan suikers 10.2 g
Vezels 11 g
Eiwitten 14 g
Zout 2.2 g

Breng 175 ml water per persoon in een pan met deksel aan de kook voor de rijst. Snijd de roze ui in halve ringen. Schil de meiraap en schaaf of snijd in dunne plakken.

Kook de pandanrijst in de pan met deksel, afgedekt, 10 - 12 minuten op laag vuur. Giet daarna af en laat iets afkoelen met de deksel op de pan. Hierdoor wordt de rijst extra plakkerig.

Meng ondertussen in een kom de roze ui met witte wijnazijn, breng op smaak met peper en zout en bewaar apart.

Verhit vervolgens een wok of hapjespan op hoog vuur en rooster het sesamzaad, zonder olie, 1 minuut. Haal daarna uit de pan en bewaar apart.

Verhit de zonnebloemolie in dezelfde wok of hapjespan en voeg de groentemix met rode kool en sojasaus toe en roerbak 5 - 6 minuten op middelhoog vuur. Breng op smaak met peper.

Snijd ondertussen de avocado doormidden, verwijder de pit en snijd de avocado in plakken.

Verdeel de rijst over diepe kommen. Serveer de roze ui, meiraap, gebakken groenten en avocado op de rijst. Garneer met het sesamzaad en de gezouten pinda’s.

Tomaten-paprikasoep met parelcouscous en dragon

Weer tijd voor een lekker soepje!

Het volgende recept is geïnspireerd op een Hello Fresh-soepje dat recentelijk in de box zat. De parelcouscous heb ik gevonden bij Jumbo, waar ze ook de dragon verkopen (vers, in het groentekoelvak). Het originele recept vraagt pruimtomaten, ik nam een pak passata (gezeefde tomaten). En het is zo simpel dat je het haast niet kunt geloven...

Hoeveelheden naar eigen inzicht. Het gerecht gaat uit van water met een groentebouillonblokje, ik had echter nog een bak ingevroren kookvocht van rundertong die ik ooit bereid heb. Dat vocht is een geweldige basisbouillon! Dat is het natuurlijk niet meer veggie. Maar je kunt natuurlijk ook water met een veggie bouillonblokje nemen.

Snipper knoflook en ui. Snij rode paprika en wat gedroogde abrikozen in stukjes. Snij de blaadjes van de dragon fijn en doe dat apart met de steeltjes. Verhit olijfolie en fruit ui en knoflook op laag voor. Voeg paprika, dragonsteeltjes en de helft van de abrikozen toe. Bak 2 minuten op laag vuur.
Voeg 200 ml bouillon per persoon (of water met bouillonblokje) toe en laat afgedekt 20 minuten komen.

Kook ondertussen wat parelcouscous (klein handje pp) volgens de verpakking. Roer de korrels los en laat uitstomen.

Haal de soep van het vuur, doe er een lepel crème fraîche door en pureer met de staafmixer. Breng op smaak met zout, peper en een snuif paprika Rosenscharf. Doe ook de rest van de abrikozen erbij en laat even op zacht vuur staan. Eventueel wat dunner maken met wat bouillon.

Voeg de parelcouscous toe en servee de soep, garneer met dragonblad en nog wat crème fraîche. Serveer met broodjes, ciabatta, stokbrood o.i.d.

Met de rosenscharf paprikapoeder wordt het heerlijk vurige winterkost!

Pad thai met kip

Het derde gerecht uit de Mathijs' Maaltijdbox die een vriendin met me deelde. De kip en paprika moest ik zelf scoren, de rest zat nog in haar pakket of mijn voorraadkast.

"Werden jouw rice sticks ook zo kleverig," wilde ze weten. Ja, inderdaad, ondanks snel afspoelen met koud water direct na het koken, om nagaren te voorkomen, maar het bleek uiteindelijk toch nog wel te eten te zijn.

Het recept zegt dat je de taugé moet begieten met kokend water, dat leek me wat flets (al zei vriendin dat het prima ging). Ik heb de taugé dan ook kort geblancheerd in water met wat bouillonpoeder.

Het was een prima recept! Ik heb wel een heel klein puntje sambal er doorheen geroerd wegens het uitdagende prikkeltje, maar dat is geen must. De kip is prima op smaak met de sojasaus en de lepel suiker (of beter: gula jawa ofwel palmsuiker, dat ook in hanteerbare vorm te krijgen is).

Het originele recept:

1/2 bosje bosui
20 g gezouten pinda's
1 groene paprika
250 g kipdijfiletreepjes
knoflook
rijststicks (soort rijstmie)
1 rode paprika
100 g taugé
2 zakjes sojasaus (of 2 lepels; gebruik dan wel de Chinese of de Kikkoman, ketjap is wat anders).
1-2 lepels (basterd)suiker (of gula jawa)
olijfolie
zout
zwarte peper

1. Snij 2 tenen knoflook fijn en de paprika's in blokjes.
2. Bak de kipdijreepjes 5-6 minuten in olijfolie (nota bene: olijfolie is niet zo heel erg oosters, wil je het authentieker doen, neem dan arachide-olie of soja-olie). Voeg in de laatste minuut de sojasaus en bruine suiker toe. Voeg knoflook en paprika toe en bak nog 3 minuten. Zet het vuur laag.
3. Weeg 180 gram rijststicks af en bereid volgens de verpakking. Giet af en spoel af met koud water. Laat goed uitlekken en doe bij de groente en de kip. Bak 2-3 minuten mee. Breng op smaak met zwarte peper en zout.
4. Doe de taugé in een vergiet en giet er kokend water over.
5. Hak de pinda's. Snij de bosui in ringen. Schep de rijststicks, groente en kip op. Bestrooi met bosui en pinda's en garneer met de taugé.

Varkensschnitzel met aardappelen en rozemarijnjus

Zoals ik laatst al schreef had ik van een vriendin overgebleven ingrediënten van Mathijs' Maaltijdbox gekregen, waarmee ik drie gerechtjes kon maken. Vandaag was de varkensschnitzel aan de beurt. De aardappeltjes waren Franceline-aardappels en daar had ik ook een paar van gekregen, de schnitzel moest ik zelf verzinnen, maar dat was geen probleem.

Ik heb, net als op tv, een varkenslapje dat ik nog had platgeslagen met de koekenpan (doe er wel plastic tussen ;) ), vervolgens een eitje geklopt en paneermeel (had ik nog over van diezelfde box) op smaak gebracht met peper en zout. De platgeslagen lap haalde ik door het ei en vervolgens door de paneer.

Verder heb ik het recept letterlijk gevolgd.

Ik ben geen echt AGV-mens (aardappel-groente-vlees), maar dit was toch prima te doen. De aardappeltjes waren stevig en goed gaar. Ik had wel wat meer zout kunnen gebruiken, maar je kunt het beter achteraf toevoegen dan het er weer uithalen ;-)

Het recept:

citroen
500 g Franceline aardappels
2 gepaneerde varkensschnitzels
knoflook
2 rode uien
300 g sperziebonen
verse rozemarijn
zout
aluminiumfolie
bakpapier
boter
mayonaise
olijfolie
zwarte peper

1. Verwarm de oven voor op 210 graden.
2. Snij de aardappelen (met schil en al) in grove stukken. Meng in een kom met een scheut olijfolie, 2 geperste teentjes knoflook, rasp van de schil van 1/2 citroen, zout en zwarte peper. Verdeel over een bakplaat met bakpapier en rooster ca. 30 minuten in de oven, tussendoor omscheppen.
3. Maak de sperziebonen schoon en kook in 10-12 minuten gaar, giet ze af.
4. Bak de schnitzels 6-8 minuten in wat boter en olie, tussendoor voorzichtig keren. Houd warm in aluminiumfolie.
5. Snij de uien fijn. Bak 2 minuten in het bakvet van de schnitzels. Doe het vuur uit en roer dan de fijngesneden rozemarijn erdoor.
6. Snij de citroen in partjes.
7. Verdeel de schnitzels over de borden en garneer met de ui, rozemarijn en citroen. Serveer met de sperziebonen, aardappeltjes en eventueel wat mayonaise.

Tosti uit een wafelijzer...?

Ik zit onderuitgezakt naar 24Kitchen te kijken, een marathon van "Van Alle Markten Thuis" van Wim Ballieu. Hij bezoekt Vlaamse markten, zoekt ingrediënten bij elkaar en bereid vervolgens iets in zijn eigen foodtruck.

En daar zag ik wat aparts langskomen! Nodig: een rond bruinbrood en witbrood (dat in dit geval niet verticaal, maar horizontaal wordt gesneden omdat die dan in het grote wafelijzer past en na het bakken in punten gesneden), zelfgemaakte mayonaise met honingmosterd en (natuurlijk, want Vlaanderen) een scheut citroensap, verse spinazie, plakken kaas en goede ham.

Brood aan beide kanten met boter besmeren. Het wordt als volgt opgebouwd: snee bruinbrood, ham, kaas, ham, kaas, spinazie, snee witbrood. En dan wordt het gebakken op het ijzer van Luikse wafels (zeg maag "groffe" wafels)! Vervolgens wordt het in taartpunten gesneden en vertikaal op zijn kant geserveerd met de honingmosterdmayonaise.

Het is vooral dat wafelijzer dat het zo leuk maakt!

Köfte met parelcouscous

Een vriendin van me had spullen over van Mathijs' Maaltijdbox en dacht meteen aan mij. De recepten staan niet online, maar ze had die er ook bij. Ik was er superblij mee, dat had ze goed ingeschat!

Vandaag heb ik het eerste gerecht geprobeerd: köfte met parelcouscous.

Nou zal parelcouscous er niet meer bij, maar een snelle google leerde dat Jumbo die tegenwoordig ook heeft, en inderdaad, vandaag heb ik het gevonden! Wel aan de prijs, maar voor kleine eters is dat niet zo heel erg ;)

In het recept is sprake van "Afrikaanse kruidenmix". Dat is een interessant mixje en bestaat uit 43% specerijen (koriander, paprika, peper, venkelzaad, foelie, kruidnagel, kaneel, chili's), zout, 9% citroensappoeder (citroensapconcentraat, maltodextrine), 4% citroenschillen, 1% rooibosthee en laurier. Ik zou niet weten waar ik het kan kopen maar gelukkig zat het er bij.

Conclusie: ik hou ervan!!!

2 thl Afrikaanse kruidenmix
1/2 bosje bosui
broodkruim (ook meegeleverd, zag er anders uit dan paneermeel)
1 courgette
150 g parelcouscous
2 rode puntpaprika's
250 g rundergehakt
100 g Turkse yoghurt
verse munt en platte peterselie
boter
1 bouillonblokje
1 ei
zout
zwarte peper

1. Snij de peterselie fijn. Doe het gehakt in een schaal met ei, broodkruim, peterselie en Afrikaanse kruidenmix. Meng het en draai er kleine balletjes van.
2. Verwarm een klontje boter in een koekenpan en bak de balletjes in 8 minuten om en om bruin.
3. Snij de bosui in ringen en de courgette in blokjes. Doe in de laatste minuten de bosui en de helft van de courgette bij de balletjes.
4. Bereid de parelcouscous volgens gebruiksaanwijzing met een verkruimeld bouillonblokje. Snij de puntpaprika's in blokjes. Roer de andere helft van de courgette en de paprika's door de gare couscous (eigen aantekening: omdat ik me af vroeg of de courgette dan wel goed gaar werd, heb ik alle courgette meegebakken met de bosui).
5. Verdeel de parelcouscous en de köfte. Schenk het braadvocht van de balletjes erover. Snij de munt fijn en strooi erover. Serveer met de yoghurt, zwarte peper en zout (ik heb yoghurt, zout, peper en munt door elkaar geroerd).

Haaienvinnensoep

"Klap voor liefhebbers haaienvinnensoep"
Aldus De Telegraaf.

Schrik niet. "Mijn" haaienvinnensoep heeft niks met haaien te maken. Het is een brouwsel met aardappelzetmeel en eisliertjes op basis van zelfgestookte bouillon, ve-tsin voor een beetje China Syndrome en eventueel gesnipperde ham en bosuiringetjes.

Ik dacht dat ik 'm al op een blog had gezet, maar ik kan hem niet terug vinden, dus zet ik 'm hier neer.

1/2 l water
kipbouillonblokje of zelfgetrokken kipbouillon met zout, ve-tsin en peper
flinke theelepel aardappelzetmeel
ei
snufje witte peper
fijngesneden schouderham, bosui, bieslook o.i.d. om het af te maken

Water en kipbouillonblokje, aan de kook brengen. Beter nog: zelfgetrokken kippenbouillon met een snuifje zout, wat ve-tsin en witte peper als basis gebruiken! In bouillonblokjes zitten namelijk kruiden en specerijen die je bij de Chinees niet terugvindt in je soepje.
Flinke theelepel aardappelzetmeel met beetje water aanlengen. De hoeveelheid is een beetje trial and error.
Klop het ei los met wat peper.

Als de bouillon kookt: aardappelzetmeelpapje nog even doorroeren en erdoorheen kloppen.
Daarna de pan van het vuur (belangrijk!) en het eimengsel erdoor kloppen.


PEKING - De liefhebbers van haaienvinnensoep krijgen het steeds moeilijker. Air China Cargo zet een punt achter het vervoer van de vinnen. Daarmee sluit deze grote vervoerder zich aan bij ruim dertig andere luchtvaartmaatschappijen die de haaienvin al eerder in de ban deden.

Foto: Wikimedia commons

Wetenschappers schatten het jaarlijkse aantal haaien dat slachtoffer wordt van de jacht op hun vinnen op ongeveer 73 miljoen, zo meldt de Chinese krant South China Morning Post zaterdag. Met name de Chinezen lopen warm voor deze soep. Maar door beschermende maatregelen neemt de consumptie tot genoegen van dierenbeschermers snel af.
Haaienvinnensoep geldt als een delicatesse in Azië. Nu de vinnen schaarser worden, kan de prijs oplopen tot omgerekend tientallen euro's per kom. De soep is altijd beschouwd als een teken van weelde en prestige. Gezond is deze soep niet. Onderzoekers hebben aangetoond dat de soep neurotoxine bevat, een giftige stof die onder meer met de ziekte van Alzheimer in verband wordt gebracht.
Air China Cargo is onderdeel van Air China, de Chinese nationale luchtvaartmaatschappij.

Restjesdag

Ook al koop ik nog zo zorgvuldig in, ik hou altijd weer over met kerst...! Maar ik weet er wel raad mee!

Zo had ik gemarineerde paddenstoeltjes gemaakt, die mini's van de Jumbo. Op zacht vuur gemarineerd in een willekeurig (losse pols) badje van in wat olijfolie gefruite knoflook en uitje, provençaalse kruiden, laurierblaadje, een plens wijn en wat bouillon.
En ik had een eendensalade van veldsla met plakjes gerookte eend, stukjes zachte geitenkaas (Bettina), frambozendressing (Jumbo) en walnoten.

In de vriezer had ik porties spotgoedkoop wildstukjes, vermoedelijk afsnijsel maar perfect voor de stoof.

In de slowcooker heb ik de paddenstoeltjes met marinade gedaan en het wild, ik voegde enkele jeneverbessen en pimentkorrels toe en een vers laurierblad. Hoogste stand. Het was in enkele uren botertjesgaar. Op het laatst nog een handje gedroogde cranberries erdoor.

Dit heb ik geserveerd met een pluk eendensalade en een snee Italiaans brood (van Koopmansmix).

Derde Kerstdag was opnieuw Vreten Op Aarde & In De Pensen Een Welbehagen!

Kerstdiner: pâté en croûte (vlees in een korst)

Kerst. Het roept bij een boel mensen een flinke stress op. Opgescheept zitten met de familie, drukte, dingen die nog moeten worden afgerond (en de vakantie begint dit jaar pas op 24 december...) en tot overmaat van ramp ook nog dat kerstdiner...!

Ik doe daar niet aan mee. Tenminste niet op een manier die me tegenstaat. Nou ben ik gelukkig gezegend met een leuke familie, dat helpt al een boel mee. En wat de kerstdis betreft: ik vind kerst nou net het geschiktste moment om eens dingen uit te proberen...!

Als je dat ook graag wil, in de eerste plaats voor je eigen plezier en niet eens om eens groots en meeslepend uit te moeten pakken ("moeten" is een rotwoord), en je niet laat meeslepen door al die andere "moeten", kan kerst een heel leuk feest worden! Als ik hier kerst vier met mijn (inmiddels uitwonende) kinderen leg ik mezelf niet de extra stress (en kosten) op van mooie nieuwe kleren en allerlei bling, maar ik draag mijn mooiste huispak en stort me enthousiast op het keukengebeuren. Basis is de tafelgrillplaat die ik al jarenlang heb, al de aandacht gaat naar de bijgerechten!

Eén van de onderdelen dit jaar is een pâté en croûte. Ofwel een vleespastei. Ooit heb ik ergens, bron onbekend of vergeten, een recept opgegraven dat ik met wat aanpassingen heb gemaakt vandaag, en ik heb ook al geproefd.

Enkele weken geleden ben ik met trein en fiets net over de grens gegaan omdat het vlees daar goedkoop is en het is wel een lange reis, maar ik maak er meteen een fiets-uitje van ;-) Ik had zwijn, letterlijk, want het toch al goedkope varkensvlees dat ik nodig had was ook nog eens extra afgeprijsd! Verder had ik cognac nodig. Dat is duur, maar in Duitsland koop je voor een paar euro een fles Weinbrand dat goed vergelijkbaar is. Plus nog wat onderdelen om Lebkuchen te bouwen, maar dat is weer een ander verhaal ;-)

Eenmaal thuis maakte ik de marinade volgens recept en vroor dat met (deels gemalen) vlees en al in, gisteravond heb ik het ontdooid en vanmorgen verwerkt.

Een andere aanpassing is, dat ik me de moeite van het zelf deeg maken wilde besparen en gebruik heb gemaakt met plakjes deeg voor hartige taart van Koopmans. Ik had een paar plakjes over, die heb ik met kaas en ham opgerold, met ei bestreken en 40 minuten in een oven gelegd, dat was mijn lunch vandaag ;)

Ik heb een glazen cakevorm gebruikt en 80 minuten op 190 graden gebakken (combimagnetron), maar daar hadden misschien toch nog een paar minuten bij gekund. De bodem was net niet "soggy" (ik kijk veel The British Bake-Off), maar een paar minuutjes meer had geen kwaad gekund.

De smaak is geweldig! De drank is niet overheersend en de jus d'orange geeft het een lekker accent!
Qua afwerking en presentatie ben ik geen held, maar het gaat tenslotte om de smaak. Ja toch? Niet dan?

Recept

Patés worden 1 à 2 dagen van tevoren gemaakt!!!

Voor het deeg:
300 gr bloem
125 gr koude boter of margarine
1,5 eierdooier
1-1,5 dl koud water
10 gr zout

Voor de vulling:
450 gr iets doorregen varkenslappen
100 gr varkenslever
150 gr mals, mager varkensvlees, in repen gesneden
1 plak ham van 100 gr
zout, peper, snufje tijm, laurierblad

Voor de marinade:
1 à 2 lepels cognac
1,5 dl sinaasappelsap

Om te bestrijken:
1/2 eierdooier, losgeklopt met water

Voorbereiding
Houd 1/4 van de bloem achter.
Doe de rest van de eierdooiers en het zout in een kom.
Snijd de boter met rwee messen in zeer kleine stukjes door de bloem.
Voeg zoveel koud water toe, day een samenhangend deeg ontstaat. Kneed dit door. Maak er een deegbal van en laat deze enkele uren, afgedekt, in de koelkast rusten.

Maak nu de marinade van het sinaasappelsap en cognac.
Bestrooi repen varkensvlees met peper en zout en marineer ze gedurende enkele uren. Het vlees zonodig eenmaal keren.
Draai nu de varkenslappen en de lever door de vleesmolen.
Voeg aan de vleesmassa peper, zout, tijm en de overgebleven marinade toe en vermeng alles tot een smeuïg geheel.
Vet de vorm in. Het deeg uitrollen met een deegroller en de achtergehouden bloem.
Rol een lap die voldoende groot is om de cakevorm aan alle zijden te bedekken.
Houd voldoende deeg over voor een deksel. De hoeken kunnen met water aan elkaar geplakt worden.

Bereidingswijze
Doe nu de helft van de vulling in de vorm en duw deze wat tegen de zijkant omhoog, zodat een holte ontstaat.
Leg in deze holte eerst de repen ham en daarna de repen varkensvlees.
Doe vervolgens de rest van de vulling in de vorm en leg hierop het laurierblad. (Onthoud de plaats, zoday u het laurierblad bij het aansnijden kunt verwijderen.)
Vouw de opstaande randen deeg losjes over de vulling en plak hierop het deegdeksel met water vast.
Snijd in dit deksel met een puntig mesje twee openingen ter grootte van een 10 Eurocent muntstuk, waardoor het vocht tijdens het bakproces kan ontsnappen.
Snijd van de deegresten een versiering, bijvoorbeeld in de vorm van een bloem en plak deze met water op het deksel vast.
Bestrijk het geheel met eierdooier, losgeklopt met water.
Bak de paté en laat ze daarna afkoelen.
Stort hem op een plank; 1 dag op een koele plaats laten staan alvorens gem aan te snijden.

Serveertips
Serveren in plakken van ca. 1 cm dik gegarneerd met zilveruitjes, augurken of olijven.

Infra Turbo oven: Temperatuur 185 C
Plaats: onderin
Tijd: 75-85 minuten

Infra oven:
Temperatuur: 210 C
Plaats: Onderin
Tijd: 80-90 minuten

Gasoven:
Stand: 4-5
Plaats: onderin
Tijd: 75-85 minuten

Lekker, snel, goedkoop en makkelijk

Af en toe werk ik als vrijwilligster in de interne/backstage catering op festivals. Vaak moeten we ter plekke alternatieve gerechten bedenken voor mensen met allergie en voor de vega's, binnen de mogelijkheden die we hebben, maar er lopen heel creatieve mensen rond!

Ook afgelopen weekend was ik er weer en ik heb mee mogen helpen met een snel, creatief en vooral verrassend lekker gerechtje.

Nodig: gare rijst, groente om te roerbakken, olie, Kikkoman* sojasaus naar smaak en (liefst bruine) suiker. Hoeveelheden moet je maar naar smaak doen. Omdat wij een grote hoeveelheid maakten ging het erg uit de losse pols. Eventueel stukjes vlees (kip bijvoorbeeld) erbij.

Verhit de olie en roerbak de groente beetgaar, terwijl je wat suiker (begin met een lepeltje) en Kikkoman toevoegt. Voeg daarna de rijst en eventueel vlees toe, proef of er nog wat Kikkoman of suiker bij moet.

Klaar!

Zelf had ik er misschien nog wat ketumbar en djinten (koriander en komijn) in gedaan, of sambal, maar de eerste twee waren taboe wegens allergie, en sambal hadden we niet ;)

*) Je hebt natuurlijk ook ketjap en gewone sojasaus, maar Kikkoman heeft een heel eigen smaak die het heel goed doet met de suiker! Het resultaat is een heel smakelijk gerecht waarbij je niet eens doorhebt dat er suiker in zit ;)

Deze blog verschijnt ook op 52 Weken Spaarchallenge

Weer iets met pompoen

Vroeger was ik niet zo dol op pompoen, het smaakte me te zoetig en te wee. Maar ik heb geleerd dat het simpel op smaak te brengen is, bijvoorbeeld met een beetje sambal of een wat scherp specerijtje (mijn favoriet is paprikapoeder Rosenscharf, een Hongaarse variatie die in Nederland amper voorkomt maar in Duitsland, al direct over de grens, zeer bekend is). Een goede bekende met een pied à terre in Hongarije heeft ooit enkele zakjes meegenomen waardoor ik even vooruit kan.

En ook met nootjes kun je het leuk opleuken. Ik koop dat los bij De Tuinen (tegenwoordig Holland & Barrett), daar kun je zelf scheppen voor 2,50 per ons, maar als je in je eentje eet heb je aan een paar nootjes (<50 g) genoeg. Deze keer kocht ik een paar hazelnoten en macadamianoten, en wat pompoenpitjes.

De pompoen was in de bonus (prijs per gewicht ipv per stuk, ik kocht de kleinste).

Uit mijn krankzinnig grote receptendatabase viste ik een recept voor pompoen uit de oven, waar ik wat variaties op losliet.

wat tijm (bij takjes tijm: de blaadjes eraf rissen)
een half pompoentje
wat zout en peper
een gesnipperd uitje
3 teentjes knoflook, in plakjes
wat champignons in plakjes
1 eetlepel balsamicoazijn
wat olijfolie extra vierge
een mengseltje van macadamianoten, hazelnoten en pompoenpitjes (hak ze even fijn of kneus ze grof in een vijzeltje)
geraspte oude kaas

Verwarm de oven voor op 200 °C.
Verwijder pitten en draden van de pompoen (een lepel helpt daarbij!) en snij de pompoen in parten of stukjes. Schillen hoeft niet. Leg de pompoen in een braadslede of ovenvaste schaal en bestrooi met wat geraspte kaas, tijm, zout en peper.

Doe ui, knoflook en champignons erbij en hussel wat door elkaar heen. Eventueel nog wat kaas, tijm, zout en/of peper erbij naar smaak.
Sprenkel er wat olijfolie en balsamico-azijn over en hussel weer door elkaar.
Zet in de oven en laat in 30-40 minuten gaar laten worden. Halverwege eventueel even omhusselen.


Verhit een koekenpan zonder olie of vet en rooster de noten en pitten. Pas op, het mag niet verbranden of walmen! Schud regelmatig om en blijf er vooral bij! Laat je hierdoor niet afschrikken, het is in een draai en een zucht klaar en is echt niet veel werk, maar de smaak komt er wel goed mee naar boven.

Strooi het over het pompoenschoteltje en eet smakelijk!

Kasten leegeten!

Ik ben er zo eentje die wel eens vergeet wat ze in huis heeft, en erger nog, al aangebroken heeft. Of van alles invriest en het vergeet omdat het onverhoopt ergens onder- of achterin de la belandt. En tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik daarom wel eens ingrediënten heb moeten weggooien terwijl dat niet nodig was als ik ze tijdig had verwerkt.

Daar ben ik beter op gaan letten.

Afgelopen weken heb ik bijna al mijn kant en klaar (zelfgemaakt) diepvriesvoorraad opgegeten. Asperge- en pompoensoep, pastasaus van verse groenten...

Deze week ben ik begonnen met mijn "ongekoelde" voorraad. Ik heb veel voorraad, voornamelijk kruiden en droge ingrediënten als rijst en pasta. Maar die zijn ook niet eeuwig houdbaar. Op zich viel het nog wel mee deze keer, qua "spullen op datum", maar ik vond wel een voorraaddoosje met aangebroken pakken rode linzen en spliterwten. Tijd om daar een basissoepje van te maken.

Rode linzen koken stuk en hebben een heel eigen, kruidige smaak. Ik heb de linzen en erwten opgezet met wat water (weeg even hoeveel peulvruchten je hebt en kijk op de verpakking hoeveel water er dan bij moet) en bouillonblokjes (1 per 300-500 ml). Dat is de basis. Het moet stevig zijn als goeie snert.

Ik heb het ingevroren, op een klein beetje na. Dat eet ik vanavond met wat uitgebakken spekjes.

Simpel kan soms zo lekker zijn...! ;)

Deze blog staat ook op mijn gastblog op 52 Weken Spaarchallenge

Paddenstoelen-kastanjetaart

Ik heb al tijden een blikje kastanjepuree op de plank staan, ooit gescoord met een 35% sticker, hoewel het blikje nog lang niet op de datum was. Maar die datum komt wel steeds dichterbij. Tijd voor actie dus.

Ik vond na flink wat googlewerk (nee, ik hoef geen kalkoen te vullen en nee, ik zoek ook niets zoets) een recept van Jamie Oliver: paddenstoelen-kastanjetaart. Het is een taart geschikt voor diverse diëten, waar ik echter niet aan doe. Daar heb ik dus wat aan gesleuteld. Zo ben ik lekker lui uitgegaan van taartdeeg van Jumbo.

Als paddenstoel gebruikte ik de herfstmix, ook van Jumbo. Daar zit Koningsoesterzwam in, een dikke paddenstoel die ik ooit eens in Frankrijk op vakantie heb gevonden. Heeft een stevige bite en een lekkere smaak! Ik zie ze nog veel te weinig in de winkel, helaas, ik ben er dol op!

De ingrediëntenlijst had nog meer uitdagingen, zo kon ik nergens bessengelei vinden. Vroeger zat die nog wel in dozen met kuipjes met verschillende soorten jam, maar tegenwoordig niet meer. Ik heb een flesje bessensap (bij de bakspullen, ongezoet) gekocht, het halve flesje vermengd met wat groentebouillon en knoflookpoeder, op smaak gebracht met wat peper en wat lobbig gemaakt met aardappelzetmeel.

De sojaroomkaas werd een klein pakje Monchou. Ik heb sowieso de ingrediënten wat verminderd, omdat ik hier geen acht man heb rondlopen ;)

Hoe heb ik het aangepakt?

Ik bekleedde een springvorm met het deeg (rol het wel dun uit, restjes kun je eventueel gebruiken voor een deksel; vergeet geen "luchtgat" te maken!) en ging aan de slag met de vulling: uitje snipperen en fruiten in wat olie. Geraspte wortel, fijngesneden knoflook, tijm en een deel van de in stukken gesneden paddenstoelen toevoegen en op laag vuur bakken tot het zacht is en de vloeistof verdampt.

Roer de monchou en de kastanjepuree er doorheen. Maak op smaak met peper en zout (en ik heb er nog een snuf paprikapoeder Rosenscharf doorheen gedaan ;) ).

Vul de vorm met het mengsel en ban 35-40 minuten (eerder 40 dan 35, merkte ik). Haal de taart er dan weer uit en zet even weg onder een laagje aluminiumfolie.

Dan de bessensaus. Ik heb dus bessensap met een drupje olijfolie verhit (olie om het smeuïg te houden... Was een gokje). Toegevoegd groentebouillon (van een blokje) en een goede draai peper. Ik heb wat aardappelzetmeel (maïzena mag ook maar dan wordt het troebel) met wat bessensap gemengd om een dun papje te maken.

Vervolgens maak je de garnering. Met de kastanjepuree zag het het nogal onsmakelijk uit, maar met verse kastanjes zal dat beter gaan. Ik heb de rest van de paddenstoelen in stukken gesneden (de Koningsoesterzwam moet je niet al te fijn snijden), wat knoflook in stukken in olijfolie gebakken, de paddenstoelen erbij, de kastanjepuree en gedroogde cranberry (De Tuinen, daar kun je ze zelf scheppen) erdoor en op smaak gebracht met peper. Ik heb, omdat het nogal stevig werd vanwege de puree, e.e.a. verdund met een scheut sherry die ik nog had (bevroren in ijsklontzakjes!). Had ik het in huis gehad, dan had ik port gebruikt, maar dit werkte ook. Toch denk ik dat verse kastanjes een beter effect hadden.

Garneren met de laatste nog eetbare peterselie uit mijn plantenbakken.

Resultaat: een smakelijke taart (al zou het, ik kan het niet genoeg zeggen, met verse kastanjes nog beter zijn geweest!). De saus was aangenaam zuur (ik hou ervan!) en de cranberries in de garnering voegden ook echt wat toe. Indien ik weer iets dergelijks met kastanjepuree uit blik zou moeten maken, dan zou ik de puree misschien wat losmaken met slagroom (calorietjes...) of rode port.

Een recept waar je nog lekker op voort kunt borduren!

NOTA BENE:

Ik had dus kastanjepuree uit blik. Ik ben geen blikfan, maar het was te doen. Toch weet ik zeker dat het met verse kastanjes vele malen lekkerder zou zijn geweest! Maar het was het experiment waard!

(foto: jamiemagazine.nl)

Originele recept:

(waar ik dus vanaf ben geweken!)
8 personen
• 230 g glutenvrije bloem
• ½ tl xanthaangom
• 60 g plantaardige margarine
• 60 g shortening (bijv. Crisco)

Vulling
• 1 grote ui
• 2 tenen knoflook
• 5–6 wortels, geraspt (450 g)
• 250 g kastanjechampignons
• 360 g gepelde kastanjes
• 2 el olijfolie
• 1 tl gedroogde tijm
• 225 g sojaroomkaas
• 2 el knoflookolie
• 250 g bospaddenstoelen
• 2 el gedroogde cranberry’s
• klein bosje bladpeterselie

Rodebessensaus
• 1 el knoflook- of walnootolie
• 1 el rodebessengelei
• 300 ml hete groentebouillon
• 1 flinke el maizena, gemengd met 2 el water

 1 Verwarm de oven voor op 180 ºC en schuif er een grote bakplaat in. Begin met het maken van het deeg. Zeef de bloem en xanthaangom boven de mengkom van de keukenmachine, voeg de margarine, shortening en wat zout toe en laat de machine draaien met behulp van de pulseerknop tot het mengsel de substantie van broodkruimels heeft. Als je geen keukenmachine hebt, doe je de ingrediënten in een grote kom en snijd je ze met de vlakke kant van een mes door elkaar.

2 Voeg 2 el koud water toe en gebruik de pulseerknop (of roer met een bot mes, als je het deeg met de hand maakt) tot het mengsel samenhang vertoont en een deeg vormt. Doe het deeg in een grote kom en vorm er met je vingertoppen en bal van. Kneed het deeg dan ongeveer 2 minuten lichtjes of tot het soepel en elastisch is.

3 Maak er een bal van en leg die tussen twee stukken vershoudfolie. Rol de deegbal dan uit tot een cirkel die iets groter is dan de taartvorm en niet dunner dan 3 mm. Trek het bovenste stuk vershoudfolie eraf en keer het deeg voorzichtig om in een taart- of vlaaivorm (ø 23 cm). Trek het tweede stuk folie eraf en duw de deegcirkel voorzichtig in de rand van de vorm, vul eventuele scheurtjes op met deeg en druk het plat met je vingertoppen. Snijd de rand bij en houd de deegbodem zolang apart.

4 Snipper de ui fijn, pers de knoflook en rasp de wortels. Snijd de steeltjes van de kastanjechampignons en snijd ze in rondjes. Halveer 240 gram van de kastanjes.

5 Verhit de olijfolie in een koekenpanvoeg de uisnippers toe en fruit ze op laag vuur tot ze zacht zijn. Voeg de geraspte wortels, knoflook, tijm en champignons toe, en bak ze op laag vuur tot ze zacht zijn en alle vloeistof van de champignons is verdampt.

6 Roer de roomkaas en gehalveerde kastanjes er voorzichtig door, tot de kaas zachter is geworden en er een romig mengsel is ontstaan. Voeg zout en peper naar smaak toe, schep de vulling op de deegbodem en strijk debovenkant glad. Plaats de taart op de bakplaat en bak hem 35-40 minuten op de bovenste richel van de oven.

7 Neem de taart uit de oven en leg er alufolie over om hem warm te houden.

8 Voor de saus: verhit de olie en rodebessengelei in een kleine pan. Roer ze door elkaar tot je een glad mengsel hebt. Voeg de hete bouillon toe, breng dit alles aan de kook en roer de maizena erdoor. Laat de saus onder voortdurend roeren zachtjes koken tot je de gewenste consistentie hebt.

9 Scheur tot slot de bospaddenstoelen in stukjes, hak de rest van de kastanjes in kleine stukjes en hak de peterselie fijn. Verhit de knoflookolie in een koekenpan en bak hierin de bospaddenstoelen op laag vuur. Roer de stukjes kastanje,
cranberry’s en peterselie erdoor en schep het mengsel over de taart voor een decoratieve topping. Warm de saus op en geef die bij de taart.

Zomersoepje in winterse tijden

Oeps! De winter heeft stevig toegeslagen met matige vorst. De kruiden staan in de tuin met een wit rijplaagje. Straks maar de laatste blaadjes peterselie afplukken!

In de vriezer vond ik nog de restanten van de afgelopen zomer. De rabarbercompôte, gezoet met aardbeien. En aspergebouillon. Véél aspergebouillon!

Dat komt zo. Ik was in juni in de Grote Stad, waar de markt veel goedkoper is dan hier in het dorp. Hier kost de groente net zoveel als in de supermarkt, maar dáár kon ik moeiteloos asperges van een euro de kilo kopen. Dat is hier ondenkbaar! Ik heb dus stevig ingeslagen.

Nou hou ik vooral van de kopjes, met de rest kun je al snel je tanden vlossen en dat vind ik niet lekker. Ik heb de rest van de asperges dan ook gekookt en door de groentedraaizeef gehaald, ik ben gek op soepjes en het maakte, samen met gekookt ei, gesneden ham en een goede hand vol peterselie, een stevige zomersoep. Die is inmiddels op.

Van het afsnijsel heb ik destijds een sterke bouillon getrokken, alleen op smaak gebracht met wat zout. Eigenlijk een basic bouillon waarmee ik nog alle kanten op kon. Die heb ik ingevroren voor koudere tijden. En vanmorgen heb ik een bakje uit de vriezer gehaald.

Een tijd geleden vond ik in de supermarkt diepvrieszalmfilet die per stuk was verpakt, voor een heel redelijke prijs. Asperge met ham en ei is een klassieker, maar met zalm is ook niet te versmaden. Er ligt inmiddels een pakje naast de aspergebouillon te ontdooien.

Dat maak ik vanmiddag op smaak met wat peper en de laatste peterselie uit mijn tuin. Nog even nagenieten van de zomer...!

Ik zoek nog wel een manier hoe ik in de winter peterselie, koriander en basilicum binnenshuis kan laten overleven. Ook al verpot ik het direct, het kwijnt al gauw weg....  Te weinig licht misschien?

Jachtschotel met gehakt

Met de rest van de zuurkool heb ik een ander Lidl-recept gemaakt: jachtschotel met gehakt. Goed geschikt om van tevoren te maken! Deze keer heb ik geen ingrediënten hoeven te vervangen, maar ik heb wel minder olie gebruikt. Samen met de slagroom wordt het me anders toch een beetje te vet.

Volgende keer zou ik toch de tomatenpuree achterwege laten, ik vond het een wat minder geslaagde combinatie, maar dat moet ieder natuurlijk voor zich bepalen ;)

Het is vooral een perfect recept om vantevoren te maken als je weet dat er een drukke dag aan komt! Je hoeft het alleen maar even opnieuw op te warmen in de oven en that's it. Toevallig was gisteren zo'n dag :)

Op de tomatenpuree na vond ik het weer een uitstekend maaltje!

Benodigdheden:

    1 kg kruimige aardappelen
    3 el olijfolie
    500 g rundergehakt
    300 g ui
    5 tenen knoflook
    4 grote wortelen
    200 g zuurkool

    2 el tomatenpuree
    400 ml kippenbouillon
    300 ml slagroom
    2 eierdooiers
    Boter om in te vetten
    100 g geraspte oude kaas

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 175 graden. Schil de aardappelen, kook ze beetgaar, giet af en laat uitstomen. Verhit een pan met de olie en bak het gehakt rul. Pel de uien en knoflook en snipper deze fijn. Snij de wortelen in grove stukken en voeg samen met de ui en knoflook toe aan het gehakt. Bak het geheel 5 minuten mee zonder te kleuren.

Meng de zuurkool, tomatenpuree en kippenbouillon er doorheen en breng het geheel aan de kook. Draai het vuur laag en laat het 20 minuutjes sudderen. Voeg de slagroom toe en breng het geheel opnieuw aan de kook en haal de pan van het vuur. Zeef het vocht uit het gehakt, voeg het vocht toe aan de gekookte aardappelen en stamp het geheel fijn. Voeg de eierdooiers toe en roer het geheel tot een gladde puree.

Vet een ovenschaal in met boter en leg hier een laag puree op. Verdeel het groente- en vleesmengsel over de laag puree en de dek het geheel met een tweede laag puree. Bestrooi het geheel met geraspte oude kaas en schuif het 25 minuten in de oven.

Tip: Laat het geheel een nacht afkoelen in de koelkast en warm de volgende dag 15-20 minuten op in de oven op 175 graden. Dat maakt het nog smaakvoller en makkelijker te snijden.

Serveer de jachtschotel met een frisse salade.

Goulash van hamlappen en zuurkool

Ook de Lidl heeft recepten en ik heb voor deze week een paar uitgeprint. Vandaag heb ik de goulash van hamlappen en zuurkool gemaakt. Een makkelijk en vooral smakelijk recept! Wel met een paar aanpassingen: de hamlappen werden ontbeende schouderkarbonades (het bot is al in snert opgegaan) en bij de paprikapoeder verving ik een deel voor de pittige variant Rosenscharf.

In het recept wordt geen zout gebruikt. Vanwege de spekjes dacht ik dat dat ook niet nodig was, maar bij nader inzien miste ik het wel. Verder is het een heel smakelijk recept, vooral door de wijn en de paprika! De crème fraîche maakt het iets zachter.

• 400 g hamlappen
• 2 el paprikapoeder
• 100g magere spekreepjes
• 2 dl witte wijn

• 4 el crème fraîche
• 3 uien
• 2 rode paprika’s
• 500 g zuurkool

Bereidingswijze:

Maak de uien schoon en snipper deze grof. Halveer de paprika, verwijder de zaadlijsten en snijd de paprika in repen van 1 cm.
Snijd de hamlappen in blokjes.
Verhit olijfolie in een koekenpan en bak hierin de spekreepjes uit.
Voeg het vlees toe en bestrooi dit het met het paprikapoeder. Bak het vlees in ca 4 minuten bruin.
Voeg de uien en de paprika’s toe en laat deze 2 minuten meebakken.
Schep de zuurkool en de wijn door het vlees en laat het nog 15 minuten stoven.
Schep voor het serveren de crème fraîche door de goulash

Cavolo nero, wat is dat nou weer?

Deze week bij AH in de bonus: cavolo nero, letterlijk: zwarte kool, maar beter bekend als palmkool. Een zeldzame koolsoort in de winkel, maar in de volkstuin wat meer bekend. En nu dus bij Appie.

En nieuwsgierig als we zijn willen we dat wel eens proberen!

Al googlend ontdek ik dat het een stevige structuur en smaak heeft, te vergelijken met boerenkool, maar meer "bite" (tenzij je het doodkookt zoals onze oma's vroeger deden) en donkerder van kleur. En dat het vooral bij pasta wordt gegeten!

Ik vond een recept,  Pasta burrata con cavolo nero e branzino (pasta met burrata, palmkool en zeebaars). Het recept had ook stukjes chorizo, dat vond ik wel genoeg dus de zeebaars heb ik achterwege gelaten. De burrata is mozzarella met room. Die heb ik vervangen door goedkope mozzarella.

Recept (met aantekeningen):

Pasta burrata con cavolo nero e branzino Aantal personen 4 Stuks.
Bron: Giovanni Caminita (24 kitchen)

Hier zie je ook een videootje!

400 g fusilli
1  sjalot
1 teentje knoflook
1  rode peper (mespuntje sambal)
500 g palmkool
olijfolie
200 g salami
1  burrata kaasje  dat werd dus mozzarella
4  zeebaarsfilets niet gedaan

Kook de fusilli gaar volgens de bereidingswijze op de verpakking (ik deed een bouillonblokje in het water).
Giet de fusilli af en bewaar wat van het kookvocht.
Pel en snipper de sjalot. Pel de knoflook. Snijd het puntje van de peper, klop de zaadjes eruit en snijd de peper in ringen.
Verwijder de harde nerf van de palmkool en snijd de palmkool fijn. Was en droog de palmkool in de slacentrifuge. De palmkool was door Appie al keurig gesneden - wel mét de nerven, maar dat was geen straf.
Verhit een scheutje olie in een pan en fruit de sjalot, knoflook en rode peper circa 3 minuten. Voeg de palmkool toe en stoof circa 4 minuten mee. Snijd de salami in dunne plakjes en voeg toe samen met het kookvocht van de pasta. Meng de pasta erdoor en warm circa 3 minuten door. Snijd de burrata mozzarella in kleine blokjes.

Gegrilde zeebaarsfilet
Verwarm een grillpan voor. Besprenkel de huid van de zeebaars met olijfolie. Gril de zeebaars circa 3 minuten op de huidkant. Zet het vuur uit, draai de vis om en dek af met aluminiumfolie.

Serveren
Schep de pasta in diepe borden en leg er een zeebaarsfilet op. Strooi de burrata mozzarella erover.

bereiding ca 30 minuten

Eisbein

Een tijd geleden heb ik in Duitsland Eisbein (ongepekeld) gekocht. Dat is een stuk varkenspoot. Die aankoop lag al een tijdje ergens achterin de vriezer maar ik dacht er weer aan toen dinsdag de zuurkool in de aanbieding was bij Deen. Want Eisbein en Sauerkraut is een prachtige combinatie, is me ooit verteld!

Ik ben gaan googlen naar recepten en de rode draad in de gevonden berichten was: indien ongepekeld, dan vooral niet karig zijn met zout. Verder werden als specerijen vooral laurierblad, piment (allspice), jeneverbes, kruidnagel en komijn (op Nederlandse sites) of kummel (ofwel karwijzaad, op Duitse sites) genoemd.

In de slowcooker deed ik genoeg water om de varkenspoot te bedekken. Verder een in stukken gesneden ui, een teentje knof (worden er bij mij al gauw, twee, drie, vier...), de bovengenoemde specerijen (doe altijd iets meer kruiderij in de slowcooker anders wordt het snel flauw), een draai peper en vooral zout, een volle eetlepel, wat voor een zoutmijder als ikke bizar veel is. Maar ik ben gewaarschuwd de zoutpot in dit geval vooral niet te mijden, dus vooruit dan maar.

Slowcooker een dagdeel op hoog en een dagdeel op laag. Daarna een nachtje rust met pan en al in de koele (zeg nu maar gerust: koude) bijkeuken.

De volgende ochtend constateerde ik allereerst dat het kookvocht een interessante gelatinepudding-achtige substantie was geworden! Natuurlijk van het bot in het vlees! Ik overweeg hier nog een goeie aspic of zo van te maken, het is te lekker om weg te doen.
Verder bleek het vlees, dat een taaie reputatie schijnt te hebben als je het niet goed doet, botertjesmals te zijn. Ik was blij als een kind!
Wat ook opviel was, dat er amper vet op de vloeistof dreef. Wat me meeviel, want er zit immers ook een dikke huid om de poot. 
En tenslotte bleek de pekel-actie helemaal niet zo dramatisch te zijn, maar juist precies de goede smaak te hebben gegeven!

Het (of is het de?) Eisbein moest voor opdienen nog even een kuurtje onder de grill of in een hete (als in 230-250 graden celcius) ondergaan om het vel te bruinen. Wel oppassen dat het niet hard wordt! Ook dit werd een succes.

Toevallig had ik een eter over de vloer en hij heeft, net als ik, alles helemaal opgegeten!

Het was wat mij betreft een topper, en dit wil ik vaker doen. Nu op zoek naar een niet al te ver gelegen slager :)

Foto: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/91/05644_gebratenes_Eisbein_mit_Bier_in_Sanok,_2011.png